Na pytania odpowiada dr Jacek Wilczak z Katedry Dietetyki SGGW w Warszawie

Produkcja karmy dla psa, niezależnie od jej rodzaju, powinna zakładać ustalony z góry cel, wiek zwierzęcia, dla którego jest dedykowana.

Czym różnią się karmy przeznaczone dla psów dorosłych od tych dla szczeniąt?
Karma dla szczeniąt jest karmą wysokobiałkową, wykazującą większą gęstość energetyczną, oraz charakteryzuje się wysokim współczynnikiem strawności. To pozwala młodemu organizmowi wykorzystać najefektywniej wszystkie składniki odżywcze, bez zbędnego „obciążania” przewodu pokarmowego. Z kolei w diecie psa dorosłego zależy nam na takiej kompozycji surowców, aby zmniejszyć gęstość energetyczną przy jednoczesnym pokryciu zapotrzebowania na składniki odżywcze. W praktyce oznacza to użycie, w produkcji karmy, większej ilości surowców trudniej strawnych i dłużej przebywających w przewodzie pokarmowym.

Co w diecie psa jest absolutnie niezbędne?
Pies to nie człowiek i ma inne zapotrzebowanie na większość składników odżywczych. Dieta człowieka nigdy nie będzie w stanie pokryć dobowego zapotrzebowania psa na wapń, miedź czy cynk. Składnikami niezbędnymi są kwasy tłuszczowe i odpowiedniej jakości białko. Natomiast lista produktów spożywczych, które nie powinny się znaleźć w misce psa nie jest długa: przede wszystkim produkty wysoko przetworzone, konserwowane, peklowane itp. Wśród surowców niewskazane są: czekolada (produkty zawierające kakao), cebula, czosnek i twarde orzechy. Równie dużym ryzykiem jest stosowanie surowców dopuszczonych w żywieniu psa, ale w ilościach znacznie przekraczających dobowe zapotrzebowanie. Długotrwałe żywienie produktami wysokoenergetycznymi, bogatotłuszczowymi przyczynia się do rozwoju nadwagi i otyłości. Należy także zaznaczyć, że jeżeli pies karmiony jest karmą pełnoporcjową, to podawanie suplementów diety nie jest wskazane. Mogą one doprowadzić do kumulacji, szczególnie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, negatywnie oddziaływujących na zdrowie zwierząt.

Czy zimą dieta psa wymaga modyfikacji?
Myśląc o zimie skupiamy uwagę głównie na niskich temperaturach, które mogą doskwierać psu w czasie spaceru. Tymczasem zarówno anatomicznie – poprzez specyfikę okrywy włosowej oraz fizjologicznie – poprzez zgromadzony nadmiar energii w postaci tkanki tłuszczowej, zwierzęta takie, jak psy są przygotowane na przetrwanie w niskich temperaturach przez stosunkowo długi okres czasu. Tempo przemiany materii ulega zwiększeniu, a nadmiar wyprodukowanej energii zostaje przeznaczny na pokrycie strat związanych z termoregulacją. Sytuacja taka dotyczy niskich i wysokich temperatur. Pies znajdujący się w mocno ogrzanym pomieszczeniu traci podobną ilość energii na utrzymanie stałej temperatury ciała, jak w przypadku krótkiego spaceru w czasie śnieżycy. Pies przebywający w bardzo suchym i gorącym pomieszczeniu musi mieć stały dostęp do wody pitnej, w celu utrzymania stałego bilansu wodno-elektrolitowego.
Podstawowym warunkiem utrzymania prawidłowego stanu zdrowia psa w czasie zimy jest dostarczenie mu porcji karmy, która pokrywa jego wyższe zapotrzebowanie na składniki energetyczne i odżywcze. Zwiększeniu może ulec ilość energii pochodzącej ze składników tłuszczowych. Cennymi składnikami, które powinno się włączyć do codziennej diety psa są wielonienasycone kwasy tłuszczowe z rodziny n-6, których źródłem są przede wszystkim oleje roślinne: olej z ogórecznika, z wiesiołka dziwnego czy olej lniany. Nadal ważne jest dostarczanie cały czas pełnowartościowej karmy, w której szczególną uwagę należy zwrócić na jakość zastosowanego białka – im jest ono mniej przetworzone, tym większa ilość aminokwasów zostanie wykorzystana na cele budulcowe. Taka dieta, stosowana w okresie zimowym, skróci czas oraz wpłynie na regenerację okrywy włosowej w okresie wiosennym.

Dlaczego podawanie psu kości może być niebezpieczne?
Są bezwzględne zasady, które muszą być spełnione, by wykorzystywać kości w żywieniu psa.  Przy podawaniu kości miękkich (łopatka, miednica) trzeba za każdym razem kontrolować zachowanie psa, zwracając uwagę na konsystencję kału (nadmiar kości powoduje zatwardzenia), kości długich drobiowych lub innych – nie stosujemy. Kości, ze względu na zawartość składników mineralnych oraz kwasów tłuszczowych w szpiku, mogą być cennym uzupełnieniem diety, ale muszą być odpowiednio przygotowane – dokładnie zmielone.